Wat mij in mijn werk elke steeds weer raakt, is hoe dun de lijn soms is tussen aanwezig zijn en uitvallen.
Tussen een leerling die meedoet en een leerling die stilletjes verdwijnt. De cijfers over verzuim en thuiszitters liegen er niet om maar achter die cijfers schuilen altijd verhalen. Verhalen van jongeren die willen leren maar niet altijd kunnen. Van professionals die hun uiterste best doen maar jongeren soms lastig kunnen bereiken.
In mijn werk als orthopedagoog heb ik op verschillende plekken mogen bijdragen aan die zoektocht.
En telkens kwam ik dezelfde kern tegen: échte ontwikkeling ontstaat niet uit protocollen of plannen maar uit verbinding. Uit de bereidheid om te vertragen, te luisteren en samen te onderzoeken wat wél werkt.
Binnen de Plusvoorziening zag ik hoe belangrijk het is om jongeren een adempauze te gunnen. Een plek waar jongeren vanuit rust weer kunnen ontdekken wat ze nodig hebben om verder te gaan.
Binnen de KansenKlas zag ik wat er gebeurt als we niet alleen diploma’s najagen, maar ook zelfvertrouwen opbouwen. En in mijn werk rondom schoolaanwezigheid ontdekte ik hoe kleine stappen zoals een telefoontje, een gesprek en een luisterend oor soms een leven kunnen kantelen.
Al die ervaringen hebben mij gevormd. Ze hebben me geleerd dat elk systeem pas werkt als er ruimte is voor menselijkheid. En dat groei pas duurzaam wordt als we de spanning niet vermijden maar leren begrijpen en ermee leren omgaan. Dat we jongeren laten zien dat het leven niet perfect hoeft te verlopen maar dat iedereen leert met vallen en opstaan. Nu en in de toekomst.
In ontwIKkeling is voor mij meer dan een naam. Het is een uitnodiging om samen te blijven leren. Om met trots te kijken naar wat goed gaat, nieuwsgierig te zijn naar wat anders kan en moedig te blijven waar het spannend wordt.
Want uiteindelijk gaat het niet over programma’s of projecten. Het gaat over mensen. Over jongeren die hun plek zoeken, professionals die verschil willen maken en een samenleving die soms even vergeten is hoe dat moet: écht zien, écht luisteren en écht samen in ontwikkeling blijven. Met eerlijke struggles en open gesprekken.